Rechtszaak – Nieuwsbrief maart

Rechtszaak – Nieuwsbrief maart

Gepubliceerd door Elise van Bussel, Er zijn 1 Reactie(s), Categorie Nieuwsbrief,

Rechtszaak

Geen gouden horloge maar een rechtszaak als beloning voor Gabbi na 30 jaar werken. De afgelopen twee jaar is de politie regelmatig langs geweest om te kijken of er mensen zonder papieren bij ons zaten. April 2015 was er een grote inval op twee adressen. Eén van de politieagenten was behoorlijk geïrriteerd en heeft meteen iemand gearresteerd. Een gezin met kleine kinderen en een oma moesten zich de volgende ochtend vroeg melden op het bureau. De agente is de volgende dag teruggekomen. Toen bleek dat de mensen weg waren werd ze nog bozer en heeft ze gezegd dat ze een boete zou uitschrijven. Dat heeft ze gedaan: een enorme boete voor Gabbi! Een bedrag dat zij of de stichting niet kan betalen en een bedrag wat wij uit principe ook niet willen betalen. Nu is er een dagvaarding om voor de rechter in Den Bosch te verschijnen.

De tenlastelegging

Dat Gabbi als persoon nachtverblijf verschafte aan een of meerdere vreemdelingen van wie zij wist of redelijkerwijs kon vermoeden dat die niet rechtmatig in Nederland verbleef als bedoeld in art 8 Vreemdelingenwet 2000, daarvan niet onmiddellijk melding bij de politie heeft gedaan. Art. 4.40 Vreemdelingenbesluit (ingekort).

Gabbi’s eerste reactie:
“Met pijn in het hart ben ik na ruim 30 jaar aan het stoppen met de opvang van mensen in mijn eigen leefomgeving. Sinds de politie-invallen zijn we een zwervende opvang geworden. Om mij volledig te kunnen richten op de rechtszaak, zoek ik op korte termijn nog onderdak voor 3 families (6 volwassenen en 7 kinderen). Het is kort dag en ik ben de wanhoop nabij. Naast het feit dat ik de mensen geen onderdak meer kan bieden loop ik financieel ook helemaal vast. Er zijn onbetaalde rekeningen. Door ziekte, stress en geen oplossing kunnen vinden voor de mensen groeit alles me boven het hoofd. Ik zie voor het eerst geen uitweg. Deurwaarders en politie zwermen rond mijn huis. De enorme boete kan ik nooit betalen en de normale rekeningen hebben een achterstand opgelopen. Omdat we amper publiciteit kunnen maken lopen de donaties ernstig terug. Zodra we iets naar buiten brengen staan de politie en de vreemdelingendienst op de stoep om de mensen op te pakken of weer een boete te geven. Het werken is op deze manier onmogelijk.

Onze kinderen zijn gewortelde kinderen, maar ze hebben geen vruchtbare aarde om in te leven. Ze verwelken, worden depressief en zijn zich hun hele leven bewust dat ze niet welkom zijn. De ouders zijn wanhopig en het doet hen pijn te zien hoe hun kinderen tekort komen en wegkwijnen. Ze zijn doodsbang om weer op straat te komen, maar nog banger om zich te melden en teruggestuurd te worden naar hun land waar ze onveilig zijn. Ik kan nu geen hulp bieden of ze geruststellen. Het maakt ook mij kapot. Graag wil ik doorgaan met de politieke strijd en de mensen blijven bijstaan, ik wil ze niet in de steek laten. Bij deze rechtszaak staat veel op het spel. Is iedereen voortaan strafbaar als ze vluchtelingen laten overnachten zonder het te melden bij de politie? Als ik dit proces verlies kan het grote gevolgen hebben. Ik wil er echt alles aan doen om mijn zaak te winnen en de verhalen van onze kwetsbare vrouwen en kinderen naar buiten te brengen!”

Niet alleen juridische, ook politieke strijd

Zoals u begrijpt willen we graag samen met Gabbi de politieke en juridische strijd aangaan voor de vluchtelingen. Omdat het erg veel tijd kost steeds nieuwe plekken te zoeken voor de mensen in de zwervende opvang, vragen we u met ons mee te denken! We zoeken dus nog een paar plekken om mensen tijdelijk op te vangen, liefst in de buurt van Den Bosch in verband met de school van de kinderen (tips daarover zijn welkom!). Dan kunnen wij ons concentreren op de voorbereiding en publiciteit rond de rechtszaak waarvan we verwachten dat die een landelijke uitstraling heeft.

Door de motie in de Tweede Kamer zit er nu wel beweging in het Kinderpardon. We verwachten binnen enkele maanden te weten of de kinderen, en daarmee hun families, wel of niet in aanmerking komen voor het Kinderpardon.

De ervaring leert dat 70 % van onze vluchtelingen alsnog een verblijfsvergunning krijgt, maar voor het zover is zitten ze soms een tijdje tussen procedures in. In die periode kunnen ze niet bij de overheid terecht, maar wij willen ze niet op straat laten vanwege alle gevaren die er zijn. De resultaten tonen dat we voor ongeveer 90% een oplossing vinden (meestal een verblijfsvergunning en anders terugkeer of doorreis). Daarom wil Gabbi verder werken en willen wij daaraan bijdragen.

Verschillende vluchtelingen die met hulp van Gabbi een verblijfsstatus hebben gekregen willen graag komen getuigen en we hopen dat veel mensen haar zullen steunen. Het is toch wel pijnlijk als dit na 30 jaar de kroon op haar werk zou zijn.

De zitting: 31 maart om 11.30 uur

Helpt u ons om de achterstallige rekeningen te betalen, zodat we ruimte krijgen om actie met veel publiciteit te kunnen voeren, als op 31 maart om 11.30 uur de zitting plaatsvindt? De rechtbank is te vinden vlak achter het Centraal Station, Leeghwaterlaan 8 te 's-Hertogenbosch. U kunt ons steunen door erbij te zijn!!!

Uw giften zijn nog steeds meer dan welkom op NL41 TRIO 0254 6154 73

ten name van Stichting Vesta te ’s-Hertogenbosch

info@stichtingvesta.nl

Geen vrouwen en kinderen op straat!
1 Reactie(s)
  1. Datum: maart 22, 2017
    Reactie van: Elise van Bussel

    De rechtszaak is uitgesteld. Nieuwe datum volgt!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *